D Psalme 127 bis 150

D Psalme 127 bis 150

Es Lied vo de Ufstiege. Vo Sạlomo.

127:1 Wenn Jehova ds Huus nid bout,

isch es umsuscht das d Baulüt hert dra schaffed.

Wenn Jehova d'Stadt nid bewacht,

isch es umsuscht, dass dr Wächter wach blibt.

 2 Es isch umsuscht das ihr früeh ufstönd,

dass Der bis spät ufblybt,

dass ihr eu für eues Esse abmüend,

Denn na sorgt fir de, de na liebt, un schenkt ne zue d Schlof.

 3 Söhn sind es Erbe vo Jehova.

Chind si e Belohnig.

 4 Wi Pfiil ir Hand vomene Starche,

so si d'Söhn, wo me i junge Jahr überchunnt.

 5 Glücklech isch dä Maa, wo si Chöcher mit ihne füllt.

Si wärde nid beschämt dastah,

denn sie wäre im Tor mit Finda schwätze.