D Psalme 132 bis 150

D Psalme 132 bis 150

Es Lied vo de Ufstiege.

132:1 O Jehova, denk a David

u all si Leid.

 2 Wi är Jehova schwor,

wiener em Mächtige Jakob globt het:

 3 "Ich werde nid i mis Zelt mis dihei, gahn.

Uf mi Diwan, mi Bett, wird i mi nid lege.

 4 i wirde mine Ouge ke Schlof gönne,

mine Ougelider ke Schlummer,

 5 bis i e ort für Jehova finde,

e prächtigi Residänz für de Mächtig Jakobs."

 6 Gseht nume! In Ẹphratha hemmer devo ghört,

uf de Fälder vom Wald hei mer se gfunde.

 7 Lönd üs i sini Residänz cho.

A sim Fuessschemel wei mir üs verneige.

 8 erheb di o Jehova u chum a di Ruheort

du u d Bundeslade, ds Zeiche vo dine Stärchi.

 9 Dini Priester sölled mit Gerechtigkeit bekleidet werde

u dini Loyale söue juble.

10 Din Diener David zulieb

weis dine Gsalbte nid ab.

11 Jehova het David geschworen

un na wird si Wort bestimmt nit zruck näh:

"Eine vo dine Nachkomme

wirde i uf di Thron setze.

12 We sech dini Söhn a mi Bundes hebe

un a di Erinnerige, wo i se lehre,

dann werden auch ihre Sohn

für immer uf dim Thron hocke."

13 Denn Jehova het Zion usgwählt.

Als Wohnort het är's sech sehnlechscht gwünscht:

14 "Das isch min Ruehort für immer.

Hie wirdi wohne denn das isch mi Wunsch.

15 Mit Nahrig wirdi d Stadt riich sege.

Ihri Arme wirdi mit Brot sättige.

16 Ihri Priester wirdi mit Rettig überlege.

U ihri Loyale wärde juble.

17 Det wirdi d Stärchi David zuenäh lah.

E Lüücht hani für mi Gsalbte zrächtgmacht.

18 Sini Feinde wirdi mit Schand beleidige,

doch d Chrone uf sim Chopf wird immer heller strahle."