D Psalme 22 vo 150

D Psalme 22 vo 150

Für dr musikalisch Leiter. Nach "Reh der Morgenröte". E Musigstück vom David.

22:1 Mein Gott, warum hesch mi verloh?

Werum bisch so wit wäg u rettisch mi nid,

so wit wäg, weni um Hiuf schreie?

 2 Mein Gott, ständig lüfi bi Tag u du antwortisch nid,

u o bi Nacht schweigi nid.

 3 U dennoch: Du bisch heilig,

umgäh vo de Lobpriisige Israels.

 4 Uf di hei üsi Vätere ihres Vertraue gsetzt,

si hei Vertraue gha und hesch si immer wieder befreit.

 5 Zu dir gschribe u si grettet worde.

Uf di vertroue si u si nid enttüscht worde.

 6 Doch i bi nume e Wurm u ke Mönsch,

verspötet voa Mönsche, verachtet vom Volch.

 7 Aui wo mi gseh mache sech über mi luschtig.

Si verzieh ds Gsicht u schüttle spötisch der Chopf:

 8 "Er het sich uf Jehova verloh. Söll dä doch befreie!

Söu ne doch rette, we ihm so viu a ihm ligt!"

 9 Du bisch es gsi wo mi us em Mueterleib gholt het,

wo mir ar Mueterbrust Geborgeheit het gschänkt.

10 Vo Geburt a bin i dinere Fürsorge übergange worde.

Vom Muetterleib a bisch min Gott gsi.

11 Blib nid fern vo mir, denn Unglück naht,

u ig ha süsch kene wo mir hiuft.

12 I bi vo vilne junge Schtiere umstelle,

starchi Stiere us Baschan kreise mi ih.

13 Si hei ihres Muul vor mir ufgrisse

we ä briellende Löie, der sini Büti vurisst.

14 Wiä Wasser bini usgschüttet,

aui mini Chnoche sy usgränkt.

Mis Herz isch wi Wachs worde,

es schmilzt tüüf i mir.

15 Mini Chraft isch ustrochnet wi e Tonscherbe.

Mini Zunge chläbt a mim Gaume.

Du leisch mi i Staub vom Tod.

16 Denn Hünd umringe mi,

wiene Verbrächerband umzingle se mi,

we ä Löie sin sie an minene Händ un Füess.

17 Alli mini Chnoche chani zelle,

u se luege zue u schtarre mi ah.

18 Si verteile mini Gwänder unger sech

u verlore mini Chleidig.

19 Du aber, o Jehova, blib nid fern.

Du bisch mini Chraft. Schnell, hilf mer!

20 befrei mi doch vom Schwärt,

mis choschtbars Läbe vo de hundekralle.

21 Rätt mi usm Muul vom Löie u vor de Hörner wilder Stier.

Erhör mi u rett mi.

22 I wirde mi Brüedere di Name bekannt mache.

Zmitz ir Versammlig wirdi di preise.

23 Ihr wo ihr Ehrfurcht vor Jehova hei, preist ihn!

All ihre Nachkomme Jakobs, verherrlicht ihn!

Sin def beiidruckt vu nem, all ihr Nochkumme Israels.

24 Denn är het ds Leid vom Ungerdrückte weder verachtet no verabschütet.

Är het sys Gsicht nid vor ihm verborge,

sondern si Hilfufuf ghört.

25 Ig wird di priise ir grosse Versammlig.

Mini Geläbe werdi erfülle vor dene wo Ehrfurcht vor ihm hei.

26 Die Sanften werden essen und satt werden.

D Jehova sueche, werde ne priise.

Möchet Der für immer läbe.

27 Alli Ändi vo dr Erde wärde sech a Jehova erinnere und sech a ne wende.

Aui Familie vo de Völker wärde sech vor dir verneige.

28 Denn ds Königtum ghört Jehova,

er herrscht über d'Volch.

29 Alli Wohlhabige vo dr Erde wärde ässe und sech verbüüge.

Vor ihm werde alli chnüpfe wo z Staub werde.

Kene vo dene cha sech säuber am Läbe erhalte.

30 Ihri Nachkomme werded ihm diene,

di nöchst Generation wird vo Jehova erfahre.

31 Me wird cho u vo sinere Grechtigkeit verzelle.

Dene wo no gebore wärde wird me vo sine Tate brichte.