D Psalme 42 vo 150

D Psalme 42 vo 150

ZWÖITS BUECH

(Psalm 42-72)

Für dr musikalisch Leiter. Maskeịla der Söhn Kọrahs.

42:1 Wi ne Reh wo sech nach Wasserbächli sehnt,

so sehn i mi nach dir, o Gott.

 2 Ig dürst nach Gott, nach em lebändige Gott.

Wenn darf ig cho u vor ihm erschiine?

 3 Tag u Nacht ernähri mi vo mine Träne.

De ganz Tag spottet me: "Wo isch di Gott?"

 4 D Erinnerige lönd mini Seel zerfliesse,

denn früecher gang i mit d grosse Mängi los.

Fyrlech schryt i ihre vora zum Huus Gottes –

mit de Fröidkläng u em Dank

e Huuffe, wo es Fäscht fiiret.

 5 Werum bini nume so verzwiiflet?

Werum isch mis Inneres so ufgwühlt?

Wart uf Gott –

i wirde ne no aus min grosse Rätter priise.

 6 Mein Gott, i bi verzwiiflet.

Drum denki a di

im Land vom Jordan und uf de Gipfel vom Hẹrmon,

ufem Bärg Mizar.

 7 Tüüfs Wasser rüeft tüüfs Wasser zue

bim Ruusche vo dinere Wasserfäll.

Aui dini wogendä Wälle hei mi überrollt.

 8 Bi Tag wird mir Jehova sini loyali Liebi schänke

u bi Nacht wird sys Lied bi mir sy – es Gebet für dä Gott vo mim Läbe.

 9 Zu Gott, mim Fels wirdi säge:

"Warum hesch mi vrgässe?

Warum söll i truurig umegah, bedrängt vo mim Fiind?"

10 Mit mörderischer Findseligkeit verhöhned mi mini Fiind.

De ganz Tag spotte si: "Wo isch di Gott?"

11 Werum bini nume so verzwiiflet?

Werum isch mis Inneres so ufgwühlt?

Wart uf Gott –

i wirde ne no als mi grosse Rätter un mi Gott priise.