Lukas 7 vo 24

Lukas 7 vo 24

7:1 Woner mit dem waser de Lüt het wöue säge, fertig isch är uf Kapẹrnaum gange.

2 Es Offizier het e Sklave gha woner sehr annegange isch, wo jetzt aber schwer chrank isch gsi u im Stärbe isch gläge.

3 Wo er vom Jesus ghört het, het er einigi Älteschte vo de Jude zu ihm mit der Bitte gschickt, z'cho und sine Sklave gsund z'mache.

4 Si si auso zu Jesus gange u bite ne idringlech: "Er isch es wert, dass du ihm sini Bitte erfüllsch,

5 denn är liebt üses Volk u het sogar üsi Synagoge boue."

6 Da het sech Jesus mit ne uf e Wäg gmacht. I einere Entfernig vo däm Huus si ihm Fründe vom Offizier entgägecho. Si sötte ihm usrichte: "Herr, mach dr ke Umständ, denn i bi's nid wert dass du unger mis Dach chunnsch.

7 Drum han i mi au nid für würdig ghalte, zu dir zcho. Aber es Wort vo Dir gnüegt u mi Diener isch gsund.

8 Denn o i understah höherem Befähl u ha Soldate unger mir, u wenn i zu eim vo dene säge: 'Göh!', de geit er. U befähl i eim angere: 'Chum!', de chunt er. Und wenni mim Sklave säge: 'Tu das!', de duet er's."

9 Wo Jesus das ghört het, het er über ihn gstunne, het sich umegmacht u het zu de viele Lüt gseit, wo ihm gfolgt hei: "Ich sag äich: Nid mau z Israel ha i sone starche Gloube entdeckt."

10 Wo d Überbringer vo dr Nachricht i ds Huus zrügg cho si hei hei si gseh das dr Sklave gsund isch gsi.

11 Churz danach isch Jesus ungerwägs zunere Stadt namens Nạin gsi. Sy Jünger und e grossi Mönsche zoge mit ihm.

12 Woner sich am Stadtor nöcher het, isch grad e Toter useghaue, dr einzig Sohn vo sinere Mueter, wo no drzue e Witwe isch gsy. E beachtlechi Mängi us dr Stadt het si begleitet.

13 Wo der Herr si entdeckt het, het är töifs Mitgfühl g'mpfunde u het zu ihre gseit: "Hör uf brüele."

14 Druf isch är nöcher cho, het d Bahre u d Träger blybe schtah. Är befahl: "Junge Maa, i säg dir: Stah uf!"

15 Do het sich dr Doti ufgsetzt u het agfange rede, u Jesus het nen sinere Muetter zrügg gä.

16 Alli sin vu Angscht ergriffe worde, verherrlicht Gott un sage: "En grosse Prophet ist unger uns aufgetreten", un: "Gott het sinem Volk Beachtig gschenkt."

17 Was er gmacht het, het sich i ganz Judạ̈a gredt und i de ganze Gegend ume.

18 Johạnes erfahre vo sine Jünger, was alles gschehe isch.

19 Da het Johạnes zwöi vo syne Jünger zu sech gruefe u het se zum Herrn gschickt mit dr Frag: "Bisch du dä wo söu cho oder söue mer no ufen angere warte?"

20 Bi Jesus aacho, hei d Männer gseit: "Johạnnnes der Täufer het üs zu dir gschickt. Mir söue di froge: 'Bisch du dä wo söu cho oder söue mer no ufen angere warte?'"

21 Jesus het zu däm Zytpunkt vil vo Krankheite u schwäre Lyde gheilt, het bösi Geischter uusrübe u het viune Blinde s Ougeliecht gschänkt.

22 Er het zur Antwort geh: "Goht und verzellt Johạnnes was dir gseh hei und ghört: Blindi chöi jetz gseh, Lahme chöi loufe, Ussätzigi si wider gsund, Ghörlos chöi lose, Toti wärde uferweckt u di Arme erfahre vor guete Botschaft.

23 Glücklich isch, wär nid a mir Astoss nimmt."

24 Wo d Bote, wo Johạnnes gschickt het, wägg si, isch jesus uf Johạnnes cho u het zur Mönsche gseit: "Was heit der ghofft wo der id Wildnis si gange? Es Schilfrohr wo vom Wind hin u her bewegt wird?

25 Was wönd ihr det drusse xeh? E Maa in edle Gwänder? Lüt wo Kostbari Gwänder trage und im Luxus läbe findet me in mögliche Hüser.

26 Was wen ihr also gsee wo ihr losgange sind? E Prophete? Ja, und i säge euch: Ihr heit sogar no viu meh aus e Prophete gseh.

27 Är isch's, wo's i de Schrifte heisst: 'Ich schick dr mi Bote vorus. Er wird dr Wäg vor dir vorbereite.' 28 I säg nech: Unger de Mönsche gits ke Grössi aus Johạnes. U doch isch öpper wo in Gottes Königrich e gringi Stellig het, grösser aus er."

29 (Wo alli Lüt u d Stüreinhmer das ghört hei, hei si Gott für grächt erklärt, wöu si si vo Johạnnnes touft worde.

30 Doch d Pharisäer und d Gsetzesexperte hend nid de Rata beachtet, wo Gott ihne gäh het,y denn sie sind nid vo ihm tauft worde.)

31 "Mit wäm sölli also d Mensche vo dere Generation vergliche? Wem sinds ähnlich?

32 Si si wine Ching wo ufemene Marktplatz sitze u sech gägesiitig zrüäfe: 'Mir hei für euch Flöte gspiut, aber dir heit nid wöue tanze. Mir hei Trauerlieder gsunge, aber dir heit nid gränne.'

33 Ähnlech bi Johạnnnes em Täufer: Är isch cho, het kes Brot gässe u ke Wy trunke, u dir seit: 'Er isch vomene Dạ̈mon bsesse.'

34 Der Mönschensohn isch cho u het gässe u trunke, u dir seit: 'Gseht nech dä a! Dä frisst u cha vom Wy nid gnue becho u isch mit Stüürinähmer u Sünder befründet!'

35 Wi o immer: Wiisheit zeigt sech a ihrne Ergäbnis."

36 Jesus isch wiederholt vu nem Pharisäer zum Ässä iglade worde. Schliesslich isch er zu ihm hei gange u het sich zum Tisch gleit.

37 Als e Frou, wo me ir Stadt als Sünderin het chönne, het erfuehre, dass er bi däm Pharisäer iiglade isch, het si es Alabastergfäss mit duftendem Öl bracht.

38 Sie schtiegt hinter nen, hiilt zue sinene Fess, bnetzt sie mit ihre Träne un tröchne sie mit ihre Hoor ab. Ou het si sy Füess zärtlich küsst und het ds duftende Öl drüber gossä.

39 Der Pharisäer wo ihn yglade het, het das gseh u sich gseit: "We dä Maa würklech ä Prophet wär, de wüsst är, wär oder was für ne Frou ihn da berüehrt, dass sie ä Sünderin isch."

40 Jesus het druf reagiert mit de Wort: "Sịmon, i ha dr öppis z säge." – "Sag es, Lehrer."

41 "Zwöi Manne hei bimne Gäudverleiher Schulde gha. Dr eint het ihm 500 Däạre u dr anger 50 gschuld.

42 Da si nüt hei gha um ihri Schulde zrügzahle, het er se groszügig erloffe. Welle vo de beide wird ne wohl meh liebe?"

43 Sịmon het antwortet: "Ich nimme a dä wo er meh erlese het", wo Jesus gseit het: "Du hesch richtig gurteilt."

44 Denn het är sich der Frou zuegwandt u het zu Sịmon gseit: "Gsehsch du die Frou? I bi i dis Huus cho, aber du hesch mer kei Wasser für mini Füess gä. Doch die Frou het mini Füess mit ihrne Träne bruucht und mit ihrne Hoor abtrocknet.

45 Du hesch mer ke Chuss gäh, aber die Frou het, sit i inecho bi nid ufghört mini Füess zärtlich z'chüsse.

46 Du hesch kes Öl uf min Chopf gosse, aber die Frou het duftends Öl uf mini Füess gosse.

47 Drum säg i dir: Ihri Sünde – u si het viu Sünde begange – si vrgäh, wüu si het viu Liebi zeigt. Doch wäm wenig vergege wird, dä liebt wenig."

48 Denn het er zu ihre gseit: "Dini Sinne sind vergäh."

49 Da hei die angere am Tisch zunenang gmeint: "Wer isch dä Maa, dass er sogar Sünde vergit?"

50 Doch är het zu der Frou gseit: "Dis Glaube het di grettet. Gang uf Friede."