Sprüch 17 vo 31
- von Rico Loosli 6934 Bioggio
-
Zugriffe: 375
Sprüch 17 vo 31
17:1 Besser es Stück troches Brot i Friede aus es Huus vou mit guetem Ässe u Striit.
2 E Diener mit Isicht wird übereme Sohn herrsche wo sech beschämend verhaltet. Wie eine vo de Brüeder wird er en Aateil am Erbe übercho.
3 Dä Luterigstiegel isch für Silber und dä Schmelzofe für Gold, doch Jehova isch dä Prüefer vo dä Härze.
4 E schlächte Mönsch achtet uf verletzendi Wort und e Betrüger schänkt ere böse Zunge Ghör.
5 Wer de Arme verspottet, beleidigt sy Schöpfer, u wär sech über ds Unglück angerne fröit, blibt nid ungstraft.
6 Änkel si e Chrone für d Äutere und Vätere si dr Stouz vo ihrere Söhn.
7 Ufrichtigi Wort passe nid zumene Unvernünftige, wi vil weniger de falschi Wort zumene Herrscher!
8 Es Gschänkli isch wienes Edelschtei für si Bsitzer. Wohin är sich o wändet, bringt's ihm Erfolg.
9 Wer e Überträtig vergibt, bemüht sech um Liebi, doch wer ständig über e Sach redet, trennt gueti Fründe.
10 Es dütlichs Wort macht meh Idruck ufne Mönsch mit Verstand aus 100 Schläg ufne Dumme.
11 E schlechte Mensch suecht nume Ufstand, doch e gruusige Bote wird gschickt zum ne z bestrafe.
12 Besser ere Bärin begägne, wo ihri Junge verlore het, aus eme Unvernünftige i sinere Unvernunft.
13 Wenn öpper guets mit bösem zruggzahlt verschwindet ds schlächte nid us sim hus.
14 E Schtrit azfah isch wiene Schläus z öffne. Bevor dr Striit usbricht, zieh di zrugg.
15 Wär dä Böse fryspricht u wär dä Grächt verurteilt – si beidi sy für Jehova abscheulech.
16 Was nützt es we de Dumme d Mittel het sech Wiisheit azlege er aber nid ds Härz derfür het?
17 Än ächte Fründ zeigt immer Liebi u isch ä Brüeder, wo für Zyte vor Not gebore isch.
18 E Mönsch, wo's a Vernunft fählt, bestätigt chli dür Handschlag u leischtet Bürgschaft i Aaweseheit vomne andere.
19 Wer Striit liebt, liebt Überträtig. Wer sin Iigang hoch macht, provoziert e Sturz.
20 Wer es falsches Härz het, dä erwartet nüt Guets, u wär e unihrlichi Zunge het, stürzt sech is Unglück.
21 Wer Vater vomene unvernünftige Ching wird, erläbt Chummer, u dr Vater vomene unverständige Ching het ke Fröid.
22 Es fröidigs Härz isch e gueti Medizin, aber e niedergschlaagene Geist raubt eim d Chraft.
23 E böse Mönsch nimmt heimlich Bestechig a u verdräit dr Wäg vom Rächt.
24 Der Mensch mit Unterscheidungsvermöge bhaltet d Wisheit im Blick, doch d Ouge vom Dumme wandere bis as Ändi vo der Ärde.
25 E unvernünftige Sohn macht sym Vater Chummer u bereitet dä Schmerz, wo ne gebore het.
26 Der grächte z bestrafe isch nid guet und ehrewärte mönsche z schlah isch gäg ds rächt.
27 E Mönsch mit Erkenntnis hebt sech bim Rede zrügg u e Mönsch mit Ungerscheidigsvermöge blibt lah.
28 Sogar ä Dummer wird aus wissi betrachtet, we är schweiget, u wär sini Lippe verschliesst, aus verständig