2.Samuel 12 vo 24

2.Samuel 12 vo 24

12:1 Jehova het deswege dr Nathan zu David gschickt, wo de zu ihm inegange het und gseit: "Inere Stadt hei zwöi Manne gläbt – der eint rich, der ander arm.

2 Der riichi het sehr viu schaf u rinder gha,

3 aba dr Arme het nur ei einziges webliches Lamm, des er sich kauft het. Er het nen ghängt un pflegt un isch bi nem un sinene Bueb gross. Des Lamm het vu däm bitz Ässä gässä, des sa het, trunke üs sinem Bächa un schloft in si Arme. S isch fir nen we ä Dochta wore.

4 Eine Tag het der Riichi Bsuech übercho, aber är het kes vo syne eigete Schoof u Rinder wöue näh, um em Reisede öppis vorzsetze. Stattdesse het är ds Lamm vom arme Maa gno und het's für sy Gascht bereitet."

5 Do isch David sehr hässig worde über e Maa und het zu Nathan gseit: "So wahr Jehova läbt: Der Maa, wo das ta het, verdient der Tod!

6 Und är söu ds Lamm vierfach erschatte, wüu är so ghandlet het u kes Mitgfühl het gha."

7 Druf sait Nathan zu David: "Du bisch dä Ma! Das seit Johova, dr Gott Israels: 'Ich selber ha dich zum Kenig vo Israel gsalbt und dich us dr Hand Sauls befreit.

8 I bi gwillt gsi, dir das Huus vu dim Herrn z gäh und dir d Froue vu dim Herrn i d Arme z lege, und i ha dir d Herrschaft über Israel und Juda gä. U aus ob das no nid gnue wär, hani no viu meh für di wöue mache.

9 Werum hesch du Jehova verachtet u öpis gmacht was er verbietet? Du hesch de Hethịter Urịa mitem Schwert tötet! Dür ds Schwert vor Ammonịter hesch ne umbrocht u de sini Frou ghürate.

10 Ds Schwert wird nun nie meh vo dim eigene Huus weiche, will du d Frau Urịas, vom Hethịas, zu dire Frau gmacht u mi dadurch verachtet hesch.'

11 Das seit Jehova: 'I bringe unglück über dich us dim eigene Huus. Vor dine eigene Auge nimm ich dir dini Froue wäg und gib se an andere Maa und er wird sich am hellliche Tag zu ihne legge.

12 Du hesch heimlich ghandlet, i dergäge wirde das vor ganz Israel und am hellliche Tag tue.'"

13 David het denn zu Nathan gseit: "Ich ha gege Jehova gsündet", wo d Nathan erwideret het: "Jehova vergib der dini Sünde. Du wirsch nid sterbe.

14 Dennoch: Will du dich i dere Sach üsserst respektlos gegenüber Jehova verhalte hesch wird de Sohn wo dir grad gebore worde isch ganz bestimmt sterbe."

15 Aaschlüssend isch Nathan hei gange. Jehova het s'Chind gschlage, wo Urịas Frau David gebore het, mitere Chrankheit.

16 David het für de Junge zum wahre Gott gflegt. Är het faschtet gstrikt, isch ine gangä u isch nachts ufem Bode ligä.

17 D Älteschte vu sinem Hus beugte sich iba nen un vusuecht, nen vum Bode ufzrichte, aba na weigeret sich un isst nit mit tene.

18 Am siebte Tag isch das Chind gstorbe, doch David Diener händ Angst gha, ihm das mitzteile. Si hei gseit "Wo ds Ching no am Läbe isch gsy, hei mer mit ihm gredt, u är het nid uf üs ghört. Wie chöi mir ihm jitz säge, dass das Ching gstorbe isch? Nid das är irgendöppis Schrecklichs tuet!"

19 Wo de David sini Diener mitenand het flüstere het, isch ihm klar worde, dass das Chind nümm gläbt het. David het si gfragt: "Isch das Chind gstorbe?", wo si antwortet händ: "Es isch gstorbe"

20 Da isch David vom Bode ufgstande, isch sich mit Öl iigschribe und het sini Chleidig gwächslet. De isch är zum Zelt Jehovas gange u isch nieder gworfe. Zrügg i sym Palast, het er sich öppis z ässe lo z bringe u isse.

21 Si Diener hei ne gfragt: "Warum hesch du dich so verhalte? Solang ds Chind gläbt het, hesch gfaschtet und di ganz Zyt grännt. U chuum isch ds Chind gstorbe, steisch uf u issisch öppis."

22 Är het erwideret: "Solang ds Chind gläbt het, han i gfaschtet u di ganz Zyt gränne, wüu i mir ha gmeint: 'Wär weiss? Vilicht schenkt Jehova mir sy Gunscht u laat das Ching am Läbe.'

23 Itz wo's gstorbe isch, warum söui da faste? Chani de zrügghole? I wirde zu ihm ga aber es wird nid zu mir zrügg cho."

24 David het denn sy Frou Baths ẹba tröschtet. Er isch zu ihrem ine gange und het sich zu ihre gleit, und schlüsslich het sie e Bueb zur Wält brocht, wo de Name Sạlomo erhalte het. Jehova liebt neni

25i und laht dur de Prophete Nathan usrichte, dass mer ihn Jehova zuliebe Jedịdjah nenne söll.

26 Jọab het wyter gäge ds ammonịtische Rạbba kämpft u het d Königstad eroberet.

27 Druf het Jọab Boten zu David gschickt und ihm la usrichte: "Ich ha gege Rạbba kämpft und die Wasserstadt eroberet.

28 Rüef itz di übrige Soldate zämme, belagere d Stadt u nimmsch se ih. Süsch bini de wo se eroberet u das ganze wird mir zuegschribe."

29 David zoge auso aui Soldate zäme, het sech uf Rạbba gmacht, het gege d Stadt kämpft und het si eroberet.

30 Denn het er d'Krone vom Mạlkams Kopf gno und si isch ihm ufgsetzt worde. Si het us em Talent Gold bestande u isch mit choschtbare Stei verziert gsi. Usserdem het David i de Stadt riichi Büt gmacht.

31 D Bewohner het är wäggfüehrt, het si mit em Zersäge vo Stei beschäftigt, het si mit scharfe Iisewärchzüüg u Iiseäxte het la gschaffe u Ziegel härschteue. So het er's mit allne Städt vo de Ammonịter gmacht. Schliesslich het er mit dem ganze Heer nach Jerusalem zruggkehrt.