2.Samuel 9 vo 24

2.Samuel 9 vo 24

9:1 Eines Tages gefragt het David: "Isch vom Sauls Huus no öpper übrig, woni Jọnathan zuliebi loyali Liebi cha zeige?"

2 Es het da e Diener im Huus Sauls mit Name Zịba gä. Me het ne zu David grüeft u de König het ne gfragt: "Bisch Zịba?" – "Ich bi's, dis Diener."

3 Der König het welle wüsse: "Isch im Huus Sauls no öpper übrig, wo ich Gottes loyali Liebi chan erwiise?" Zịba het em König gantwortet: "Do gits no e Sohn Jọnathans, er isch a beidne Füess verchrüpplet."

4 "Wo isch er?", het de König gfragt, woruf Zịba antwortet: "Er isch z Lo-Debạr im Huus vo Mạchir, em Sohn Ạmmiëls."

5 Da beuftragt König David augeblicklech Bote und het ne usem Huus vom Mạchir, em Sohn Ạmmiëls, z Lo-Debạr hole.

6 Als Mephibọscheth, Sohn vom Jọnathan, Sohn vom Saul, uf David inecho, het er sech sofort ufe Bode grüert und sech vor ihm verbüted. "Mephibọscheth!", het de David grüeft, wo er antwortet het: "Hier bin ich, dein Diener."

7 David het zue nem gseit: "Ha ke Angst, denn i wirde dir mit Sicherheit loyali Liebi zeige dim Vater Jọnathan zliebe. Usserdem wird i dir ds ganze Land vo dim Grossvater Saul zrugg gä und du wirsch immer a mim Tisch esse."

8 Da werfe sech Mephibọscheth nieder u gseit: "Wer bin ig, din Diener, dass du di ame tote Hund wi mir zuegwandt hesch?"

9 Der König het nun Zịba, der Sauls Diener, chöme und het em teilt: "Alles, wo der Saul u sym ganze Huus ghört, gib i däm Enkle vo dim Herr.h

10 Du wirsch für ihn das Land boue – du zäme mit dine Söhn u dine Diener – u du wirsch d Ärnte ibringe zum die mit Nahrig versorge, wo zu däm Änku vo dim Herr ghöre. Aber Mephibọscheth, dr Änku vo dim Herr, wird immer a mim Tisch esse." Zịba het 15 Söhn u 20 Diener gha.

11 Zịba het itz zum König gseit: "Wi din Diener wird i alles tue, wo mi Herr und König befiehlt." Mephibọscheth aess auso am Tisch Davids wi eine vo de Königssöhn.

12 Mephibọscheth het übrigens o e chline Sohn namens Micha gha. Aui wo im Huus Zịbas gwohnt hei si Diener Mephibọscheths worde.

13 Un Mephibọscheth het in Jerusalem glebt, denn na het immer am Disch vum Kenig gässe, un na war a beide Fess vukrippelt.