D Psalme 107 bis 150

 

D Psalme 107 bis 150

FÜFTI BUECH

(Psalm 107-150)

107:1 danket Jehova denn er isch guet,

sini loyali Liebi bliibt für immer.

 2 Das söue die vo Jehova zurückgforderte säge,

der het us der Hand vom Gägner zrüggforderet,

 3 woner zämebrocht het us de Länder,

us em Oschte u em Weschte,

usem Norde und Süde.

 4 Si hei i dr Wildniss umenand gwanderet, ir Wüeschti.

Si hei ke Wäg gfunge zunere Stadt, wo si hei chönne wohne.

 5 Si sy hungrig gsy u dürschtig.

Vor Erschöpfig bringe si fasch zäme.

 6 In ihrer Not schroue si ständig zu Jehova

un na befräit se de us ihrere verzwiiflete Lag.

 7 Är het si dr richtig Wäg la gah,

damit si in e stadt si cho wo si hei chönne wohne.

 8 d Mönsche sölle Jehova dankä für sini loyali Liebi

u für sis wunderbare Tue a de Mönschensöhn.

 9 Denn är het em Durschtige z trinke gäh

u de Hungrige mit Guetem gsättiget.

10 Einigi hei i tüüfschter Finsternis gwohnt,

Gfäng z Elend u Ise.

11 Denn sie hei sech gäg d Wort Gottes ufglehnt gha.

Si hei der Rat vom Höchschte respektlos behandlet.

12 Drum het er si Härte la durchmache un dämüetiget so ihres Herz.

Si gresse i d Schtolper, un do war nemads, der ne ghulfe het.

13 I ihrer Not hei si z Jehova um Hilf gschafft.

Är het si us ihrere verzwiiflete Lag rettet.

14 Us de tüüfschte Finsternis het är se use gholt

u het ihri Fessle gsprängt.

15 D Mönsche söue Jehova dankä für sini loyau Liebi

u für sis wunderbare Tue a de Mönschensöhn.

16 Denn är het di chupfernä Türä niedergrissä

u di eisere Riegel entzwygbroche.

17 Si si unvernünftig gsi u hei liidr müesse

wäg ihrne überträtige u vergah.

18 Si hei dr Appetit uf jedi Nahrig verlore,

si dr Tore vom Tod nöch gsy.

19 I ihrer Not hei si jedesmau z Jehova um Hilf gschafft

un na beziigt sie üs ihra vuzwiiflete Lag.

20 Jedesmol het er dr Befähl geh, se z heile,

un beziige sie üs d Gruebe, in däne sie gfange ware.

21 D Mensche sölled Jehova dankä für sini loyali Liebi

u für sis wunderbare Tue a de Mönschensöhn.

22 Si sölle Dankopfer darbringe

u sini Tate mit Jubelruef verkünde.

23 Di mit Schiff übers Meer fahre,

wo uf der wyte See Handel tryybe,

24 si hei d Wärch Jehovas gseh,

sy wunderbare Wärch ir Tiefi,

25 wi uf sys Wort hi es Sturm ufezieht,

wo d Wälle vom Meer uftürmt.

26 Si wärde zum Himmu ufegschleuderet

u i Tiefe abe gstürzt.

Ds drohende Unglück laht ihre Muet dahineschmelze.

27 Si schwanke u torkle wi ne Betrunkene

und all ihr Chönne nützt ihne nüd.

28 In irer Not schreie si de z Jehova

un na befräit sie üs ihra vuzwiiflete Lag.

29 Är beruhigt der Sturm

u d Meereswelle verstumme.

30 Si fröie sech wes still wird,

u är füehrt si i ersehnte Hafe.

31 Die Mönschen sötten Jehova danke für seine loyale Liebe

u für sis wunderbare Tue a de Mönschensöhn.

32 Si söue ne ir Versammlig vom Volk rüehre,

im Rat vo de Ältiste söu me ne priise.

33 Er verwandlet Flüss i ne Wüeschti

u Wasserquelle i dürres Land,

34 fruchtbars Land i ne Salzwüeschti

wäg dr Schlächtigkeit vo sire Bewohner.

35 Är verwandlet d Wüeschti i schilfbewachseni Wasserteiche

u ds trochne Land i Wasserquelle.

36 Dert laat er di Hungerige wohne,

damit si e Stadt gründe wo si chöi läbe.

37 Si besä Fälder u pflanze Wygärtä,

di riichi Ärnte lifere.

38 Är segnet se u si vermehre sech sehr.

Ihre Viehbestand laht er nid schrumpfe.

39 Doch wider nimmt ihre Zahl ab und si wärde gmüetetet

dur Unterdrückig, Unglück u Chummer.

40 Uf Edle tuet är Verachtig us

u laat se i de Wüeschti ooni wäge umerirre.

41 D Arme dergäge beschützt är vor Unterdrückig

u laht ihri Familie so zahlriich werde wi ne Herde.

42 Die Ufrichtige gsehs u freue sech.

Di Ungrechte aba vuschlüsse des Mul.

43 Wer Wiis isch, wird uf all das achte

u sech z Jehovas Tate loyale Liebi vertüüfe.