D Psalme 106 bis 150

 

D Psalme 106 bis 150

106:1 Priist Jah!

Danket Jehova, denn er isch guet,

sini loyali Liebi bliibt für immer.

 2 Wär cha alli mächtige Tate Jehovas ufzelle

oder alli sini ruhmriche Tate bekannt mache?

 3 Glücklech sy die wo rächt handle,

wo immer z Richtige tüend.

 4 Dänk a mi odr Jehova we du dim Volk dini Anerkennig schenksch.

Steh mer mit dine Rettigstate bi,

 5 damit ig am Guete teil ha cha dass du dini Userwählte zuelahsch,

damit i mit dim volch cha juble,

damit i di voller Stolz priise cha gmeinsam mit dene wo di erbe sind.

 6 Mir hei genauso gsündiget wie üsi Vorfahre.

Mir hei verkehrt ghandlet, mir hei schlächts ta.

 7 Üsi Vorfahre i Ägypte schätze dini wunderbare Tate nid.

Si hei sech nid a dini überströmendi loyali Liebi erinneret,

sondern am Meer rebelliert, am Rote Meer.

 8 Doch är het se wäg sim Name rettet,

um seine Macht bekannt werden zloh.

 9 Är het es Machtwort gredt u ds Rote Meer het uströchnet,

dür di Tiefe het är se wie dür e Wüeschti gfüehrt.

10 Us dr Hand vo ihrem Gägner het er si grettet,

us dr Hand vom Find het er se zrügg gforderet.

11 Ds Wasser het ihri Gegner bedeckt.

Kein einzige vo ihne überläbt.

12 Da hei si sim verspreche glaubt.

Si hei agfange für ne Lieder ds singe.

13 Aber schnäu hei sy sini Tate vergässe.

Si Rat hei si nid abegwartet.

14 Im Wildnis hei si säubersüchtigi Wünsch ufcho,

ir Wüeschti hei si Gott uf d Probe gstellt.

15 Er het ne gä, was si verlangt hei,

het si de aber mitere Chrankheit gschlage, wo si uszeert het.

16 Im Lager si iversüchtig uf Moses worde

u uf Aaron, dr Heilige Jehovas.

17 Da het sech d Ärde ufgöffnet, verschlang Dạthan

u het aui bedeckt, wo bi Abịram versammlet si gsi.

18 Es Füür isch dür ihri Gruppe gfahre,

e flamme frässe d böse uf.

19 Si hei sech es Chalb im Họreb gmacht,

vorere Statue us Metall hei si sech verbüte.

20 Si tüschet mini Herrlichkeit ii

gäg ds Abbild vomene grasfrässende Stier.

21 Si vergässe Gott, ihre Retter,

der in Ägypte Grosses vollbracht het,

22 wunderbari Tate im Land vo Ham,

Ehrfurchteiflössends am Rote Meer.

23 Grad het wöue er ihri Vernichtig befähle,

da leit Moses, si Userwählter, Fürschprach bi ihm ii,

um sin zerstörerische Zorn abzwände.

24 De hei si ds begehrenswärte Land verachtet.

Si hei ke Gloube a sis Verspräche gha.

25 Si beschwäre sech ständig i ihrne Zälte.

Si hei nid uf d Stimm Jehovas ghört.

26 Auso hob er d Hand u schwor,

si ir Wildnis z'cho z'lah.

27 Ihri Nachkomme würd er unger de Völker la umcho,

är würd se i d Länder zerstreue.

28 Si schlosse sech der Aabetig Baals vo Pẹor anam

un ässä Opfa, de ma d Dote druckt het.

29 Si hei Gott dür ihri Tate provoziert

und es het unger ihne e Plag usbroche.

30 Als Pịnas jedoch ufstand u ischritt,

isch d'Plage zum Stillstand cho.

31 Das isch ihm aus Gerechtigkeit aagrechnet worde

alli Generatione düre, für immer.

32 Si provoziert Gott bim Wasser vo Merịba

u hei Moses i Schwirigkeite bracht.

33 Si hei ne greizt

un sini Lippe schwätze übereilt.

34 Si hei d Völker nid usrottet,

wi Jehova's ne befohle het.

35 Stattdesse hei si sech mit de Völker vermischt

u übernoh ihre Handligswys.

36 Si dient ständig ire Götte,

die ne denn zunere Schlinge si worde.

37 Si hei ihri Söhn opferet u ihri Töchter Dämọne.

38 Si hei unufhörlech unschuldigs Bluet vergässe,

des Bluet vo ihrer Söhn un Töchter,

di hei der Götze Kạnaans opferet,

un des Land isch durch Bluetvergiesse vuunreinigt worde.

39 Si si unrein dür ihri Tate worde,

dür ihri Handlige Prostitution aagfange.

40 Drum flammti Jehovas Zorn gäge sis Volk uf

un na vabschüttet sini Erbe.

41 Widerholt het är si dr Völker übergäh,

sodass ihri Hasser über si gherrscht hei.

42 Si si vo ihrne Feind ungerdrückt worde

un ware ihr Macht üsglieferet.

43 Oft befreit er se,

si aber immer wider rebellisch und unghorsam gsi

un sin fir ihr Vergehe jedesmol gmüetetet worde.

44 Doch är het immer wieder ihri Not gseh

un het ihre Hilfufuf ghärt.

45 Ihne het er sech jedes mau a sy Bund erinneret

u wäge sire überströmende loyale Liebi het sech sis Mitleid regt.

46 Är het bewürkt, dass si bemitleidet worde si

vo aune, wo si gfange hei ghaute.

47 Rette üs, o Jehova, üse Gott,

un fihre uns üs de Völcher zäme,

damit mir di heilige Name priise

u di voller Fröid rüehme.

48 Gepriese isch Jehova, dr Gott Israels,

bis i alli Ewigkeit.

Und ds ganze Volk söll säge: "Amen!"

Priist Jah!