D Psalme 17 vo 150

D Psalme 17 vo 150

Es Gebet David

17:1 Los doch mis Flehe um Gerechtigkeit, o Jehova,

achte uf mi Hilferuef,

ghör mis Gebet wo ohni Fauschheit isch.

 2 Fäll es grächts Urteil zu mi Gunschte,

möge dini Ouge erkenne, was richtig isch.

 3 Hesch mis Herz prüeft, du hesch mi Nachts düreforscht.

Wie Metall lütet, so hesch mi greinigt

Ke heimtückische Plän wirsch bi mir finde,

mis Muul het nüt Vercherts gseit.

 4 Was d Mönsche o immer tüend u triibe,

i halte mi vo de Räuber fern und folge so dine Wort.

 5 Möge mini Schritt i dine Spure blibe,

damit mini Füess nid is Stolpere grate.

 6 I rüefe di a, denn du wirsch mir antworte, o Gott.

Wänd mir dis Ohr zue u los mini Wort.

 7 Zeig Dini loyali Liebi uf wunderbari Wiis,

o Rätter derä wo a dinere rächte Siite Schutz sueche,

Schutz vor dene wo sech gäg di uflehne.

 8 Bhüet mi wi d Pupille vo dim Ouge,

verbirg mi im Schatte vo dire Flügel.

 9 Beschützt mi vor schlechte Mönsche, wo mi agriffe hei,

vor mine Todfeind, wo mi umzingle.

10 Si si empfindigslos worde,

mit ihrem Muul schwinge si grossi Rede.

11 Jitz triibe sy üs i d Ängi,

si warte uf d Glägeheit, üses Untergang herbiizfüehre.

12 Der Feind ist wie ein Löie – gierig, Büte zu reissen,

wi ne junge Löie wo uf der Lauer liegt.

13 Erheb di, o Jehova, tritt ihm entgäge u zwing ihn z Bode.

Befreie mi mit dim Schwert vo däm schlächte Mönsche.

14 Befreie mi mit diner Hand o Jehova

vo de Mönsche vo dere Wäut, für die z Läbe aues isch,

die du sättigsch wüu de für Guets sorgsch,

un de ihre viele Söhn ä Erbe hindalen.

15 Ig dergäge aus Gerechter wird ig dini Güte erfahre,

i dire Gägewart ufwache macht mi zfride u glücklech.