Jona 2 vo 4

Jona 2 vo 4

2 Jona betet usem Buuch vom Fisch zu sim Gott Jehova

2 u het gseit: "In meiner Not ha i z Jehova gruefe und är het mir antwortet.

Us de Tüüf vom Grab hani um Hilf gschrue. Du hesch mini Stimm ghört.

3 Wo du mi id Töifi würfsch, i ds Härz vom offene Meer, da umgschlosse mi d Strömige. Aui dini Woge u Wäue hei über mir zämegschlage.

4 Und i ha gseit: 'I bi wegtribe worde, dir us de Ouge! Wie wird ig je wieder din heilige Tempel chönne aaluege?'

5 D Fluete umschlüsst mi und hend mis Läbe bedroht. D Tüüfi het mi iigschlosse. Seegras het sech um mi Chopf gschlosse.

6 Bis zu de Fundament vo de Bärge bini abe gsange. Für immer schlossed sech d Riegel vor Erde über mir. Aber us dr Gruebe hesch mi läbig ufgholt, o Jehova, mi Gott.

7 Wo mis Läbe daheschwandlet isch es Jehova gsy woni mi erinnert ha. Da drang mis Gebet zu dir i dine heilige Tempel.

8 Die wo wärtlosi Götz ergäh si verlöh ihri Quelle loyaler Liebi.

9 Doch i, mit de Stimm vo de Dankbarkeit werd i dir opfere. Was i globt ha wird i zahle. Rettig chunnt vo Jehova.

10 Schliesslich befahl Jehova em Fisch, dr Jona ar Küste uszspucke.