Sprüch Kapitel 9

Sprüch Kapitel 9

9:1 Die wahri Wisheit het ihres Huus bout. Sie het ihri siebä Süüle bhauä.

 2 Si het ihre Fleisch fertig zuebereitet, het ihre Wy gmischt und o ihre Tisch deckt.

 3 Si het ihri Dienerinne losgschickt, damit si vo de Aahöhe über der Stadt usrüefe:

 4 "Wer unerfahre isch, söu hie härecho. Si seit dene wos a Vernunft fehlt:

 5 "Chunnt, issisch mis Brot, u trinkt vo däm Wii woni gmischt ha.

 6 Lönd Euri Unerfahreheit hinter euch und läbt. Geit vorwärts ufem Wäg vom Verständnis.

 7 Wer e Spötter korrigiert, mues mit Unehr rächne, u wär e schlächte Mönsch zrächtwiist, schadet sech säuber.

 8 Wiis e Spötter nid zrächt, süsch wird är di hasse. Erteil emene wiise e zürächtwiisig u er wird di liebe.

 9 Teil mit emene Wiise und er wird no wiiser werde. Lehr e Grächte und er wird drzue lehre.

10 D Ehrfurcht vor Jehova isch dr Afang vor Wisheit und dr Heiligste z kenne, das isch Verständnis.

11 Denn dür mich wärde dini Täg zahlrich wärde und dim Läbe wärde Johr hii zgfügt.

12 Wirsch wiis, chunnt dr das säuber zuguet, und bisch e Spötter, heschs elei ds trage.

13 E dummi Frou isch lut. Sie isch ignorant und weiss absolut nüt.

14 Si hockt am Igang vo ihrem Huus, uf emene Sitz uf de Aahöchi vor Stadt,

15 u rüeft dä Vorübergehende zue ,dene wo graduus uf ihrem Wäg göh:

16 "Wer unerfahre isch, söu hie härecho. Si seit däm, wos a Vernunft fäut.

17 "Gstohlenes Wasser isch süess und heimlich gesse Brot isch es Gnuss.

18 Aber är weis nid, dass dert die im Tod Chraftlose si, dass ihri Gäscht i de Töif vom Grab si.