2.Samuel 3 vo 24

2.Samuel 3 vo 24

3:1 Dr Chrieg zwüsche de Hüüser Sauls und David het sich lang anezoge. David isch immer mächtiger worde und ds Huus Sauls immer schwächer.

2 Inzwüsche sind David in Hẹbron Söhn gebore worde: Sini Erstgeborener isch Ạmnond vo Ahinọame us Jẹsreël.

3 Der zwöite war Kịleab von Abigail, der Witwe Nạbals, der Karmelịters. Der dritt isch Ạbsalom gsi, Sohn von Maacha, der Tochter von Tạlmai, em König von Gẹschur.

4 Aus vierter het der Adonịa, Sohn von Hạgith, u aus füfte Schephạtja, Sohn von Ạbital.

5 Sind sechste Sohn Jịthream het dr David vo sinere Frau Ẹgla übercho. Si alli si David in Hẹbron gebore worde.

6 Während dr Chrieg zwüsche de Hüser Sauls und Davids agha het, het gstärcht Ạbner stetig sini Position im Huus Sauls.

7 saul het e nebefrau namens gha Rịzpak, tochter vo Ạja. Eines Tages wurde Ạbner von Isch-Bọscheth zur Red gstellt: "Warum hast du mit der Näbefrou meines Vater geschlafen?"

8 Ạbner isch sehr hässig worde über d Wort Isch-Bọscheths: "Bin ig öppe ä Hundskopf us Juda? Bis zum hüttige Tag han i däm Hus vu dinem Vada Saul loyale Liebi bewise we au sinene Breda un sinene Fründe, un i ha di nie an David verrate. U du ziehsch mi hüt wägemne Vergehe zur Rächeschaft wo mitere Frou z tüe het?

9 gott sölls mir, Ạbner dopplet zruggzahle weni für david nid genau das tue wo Jehova ihm gschwore het:

10 nämlich s Königtum em Huus Sauls wegneh und em Thron David über Israel und über Juda feschte Bestand z geh – vo Dan bis Beërschẹba."

11 Da isch Isch-Bọscheth nid imstand gsi, Ạbner o nume es einzigs Wort z erwidere, wüu är sech vor ihm fürchtet het.

12 Sofort schickte Ạbner Boten zu David mit der Frage: "Wem ghört das Land?" O het er ihm la usrichte: "Schlüss e Bund mit mir, und i wirde mache, was immer i cha, um ganz Israel uf dini Site z bringe."

13 David erwideret: "Guet! I wirde e Bund mit dir schliesse. Nur e Bitte hani: dass nid versuechsch mir unger d Auge z träte, es sig denn du bringsch Sauls Tochter Mịchal mit, wennd mi ufsuechsch."

14 Druf gschickt het David Botä zu Isch-Bọscheth, wo s Sohn Sauls und het la säge: "Gib mir mini Frau Mịchal. I ha mi damals für 100 Philịstärvhütte mit ihre verlobt."

15 Da gäh Isch-Bọscheth de Uftrag, si vo ihrem Maa Pạltiël, em Sohn Lạjisch, wegzhole.

16 Doch ihre Maa isch mit ihre gange u hület während er ihre bis uf Bạhurim folgt het. Denn het er gseit Ạbner zu ihm: "Göh, dreh um!" Da het er sech uf e Rückweg gmacht.

17 Inzwüsche het Ạbner de Ältiste vo Israel usrichte loh: "Ihr hend doch scho sit einiger Zeit David als König wele ha.

18 Handel etzt! Schliesslich het Jehova zu David gseit: 'Durch min Diener David werd ich mis Volk Israel us de Hand vo de Philịster und all andere Feinde rette.'''

19 Ạbner het o mitem Benjaminịtere gredt. De isch är zu David uf Hẹbron gange um mit ihm allei z rede und ihm z brichte woruf sich Israel und s ganze Huus Bẹnjamins geinigt hei.

20 Aus Ạbner mit 20 Mann nach Hẹbron isch cho, het dr David es Feschtli für sie verastaltet.

21 Ạbner het david vorgschlage: "Lah mi ga und ganz Israel vor dir, mim Herr u König, versammle damit si e Bunda mit dir schlüssed und du über alles König wirsch, was dub dir wünschisch." Da het de David ihn entloh, u Ạbner isch i Friede gange.

22 I dem Moment isch de Jọab mit David Lüt vomene Überfall zrugg cho und het e Mengi Bütte mitbrocht. Ạbner isch nümme z Hẹbron gsi, denn David het en ja grad z Friede entloh.

23 Aus Jọab mit sim ganze Heer iitroffe, het me ihm gmäudet: "Ạbner, der Sohn vo Ner,a isch bim König gsy, u dä het nä i Friede la gah."

24 Druf isch Jọab zum König gange und het gseit: "Was hesch gmacht? Da chunnt Ạbner zu dir und du lahsch en ga das er het chönne entcho?

25 Du kennsch doch Ạbner, de Sohn Ners! Är isch doch nume cho zum di tüüsche und jede dire Schritt usezbecho u aues in Erfahrig zbringe, was du grad tuesch."

26 Auso isch dr Jọab vo David weggange und het Bote hinger schickt Ạbner her, wo ihn denn vor Zischterne Sịra zrugholt hei. David het allerdings nüt drvo gwüsst.

27 Aus Ạbner nach Hẹbron zrugg isch cho, het ihn Jọab biiseite gno, um innerhalb vom Tor elei mit ihm z rede. Dört isch är ne aber i Buch gstosse u Ạbner gstorbe. So rächti Jọab de Toda vo sim Brüeder Ạsahel.

28 Wo der David spöter dervo erfahre het, het er gseit: "Ich u mi Königtum si vor Jehova für immer schuldlos am Bluet vo Ạbner, em Sohn Ners.

29 Es söu zrüggfaue ufe Gring Jọabs u ds ganze Huus vo sim Vater! In Jọabs Huus sölls immer öpper geh, wo a Usfluss liidet, Ussatz het, ar Spindel schaffet, dür das Schwert gheit oder mues hungere!"

30 So tötet Jọab und sin Brüetsch Ạbischaij Ạbner, will er in Gịbeon ihre Brüeder Ạsahel in Schlacht zu Tode brocht het.

31 Denn het de David zu Jọab und de Lüt bi ihm gseit: "Zerreisst euri Chleider, bindet euch Sacktuch um und beweget de Tod Ạbner." König David selber isch hinder de bahne her gange.

32 Ạbner isch in Hẹbron begrabe worde . Dr König het lut a sym Grab grännt und o ds ganze Volk het in Träne usbrocht.

33 De het der König vo däm Truurlied über Ạbärner gsunge: "Mues Ạbner wi ne unhrehafte Mönsch stärbe?

34 Dini Händ sind nid bunde gsy, dini Füess nid i Fessle. Wie öpper, wo vor Verbrecher gheit bisch gfalle." Uf das ganze Volk het nomol um ihn grännt.

35 später währendems no hell gsi isch si aui lüt cho zum david brot zur tröschtig z bringe. Doch David schwor: "Gott sölls mir dopplet zrügzahle wenni vor Sunneuntergang Brot oder susch irgendöppis ässe!n

36 Aui Lüt hei das zur Kenntnis gno u es het iri Zuestimmig gfunge – wi aues, wo dr König het gmacht.

37 So hei aui Lüt gwüsst u ganz Israel, dass dr König für dr Tod vo Ạbner, däm Sohn Ners, nid verantwortlech isch gsi.

38 Der Kenig het denn zu sinene Diener gsait: "Wüsset ihr nit, dass hütt in Israel e füehrende un grosse Maa gfalle isch?

39 I bi zwar zum König gsalbt worde, aber hütt bini schwach u die Manne, d Söhn Zerụjas, sy mer z brutau. Jehova söu däm, wo Schlächts tuet, sini Schlächtigkeit zrüggzahle!"