Aposchtelgschicht 15 vo 28

Aposchtelgschicht 15 vo 28

15:1 De sy einigi Männer us Judạ̈a abe cho u hei afa d Brüedere lere: "We dir nech nid nachem Bruch vom Moses laht la beschnide, chöit ihr nid grettet wärde."

2 Nochdems aber zu erhebliche Meinigsverschiedeheite und Diskussione zwüsche ihne und Paulus und Bạrnabas isch cho, het mer aagordnet, dass Paulus, Bạrnabas und einigi vo de andere wäg dere Frag zu de Aposchtel und de Älteschte nach Jerusalem sötte ufgo.

3 Die Manne si vor Versammlig es Stück wyt begleitet worde. Denn hei si witer dür Phönịzien und Samạria zoge und hei usführlich über d Bekehrig vo Lüt us de andere Völker berichtet. Si hei aune Brüedere grossi Fröid parat.

4 Als sie in Jerusalem aacho sin, sin sie vu dr Versammlig un d Aposchtel un d Älteschte fründlig ufgnoh, un sie hän brichtet, was Gott durch sie alles gmacht het.

5 Doch einigi vo de Sekte vo de Pharisäer wo gläubig worde si, erhobe sech vo ihrne Plätz und hei gseit: "Me muess se beschnide und si awise, ds Gsetz vo Moses z haute."

6 Da hei sech d Aposchtel u di Ältischte versammlet, um sech dere Sach aznäh.

7 Nachdem me intensiv diskutiert het, isch dr Petrus ufgstande u het zue nene gseit: "Männer, Brüetsch, dir wüsset doch: Gott het scho i früeche Täg unger öich d Wahl troffe, dass Lüt us de andere Vöuker us mim Muul wo gueti Botschaft lose u gloube söttet.

8 Un Gott, der des Herz kennt, het des beziigt, indem er ne dr heilige Geischt git, we er nen au uns gäh het.

9 Er het gar ke Ungerschied zwüsche üs und ihne gmacht, sondern het ihres Härz dür Gloube greinigt. 10 Warum stellet ihr Gott also uf d Prob und leged de Jünger es Joch ufe Nacke, wo weder üsi Vorfahre no mir hei chönne trage?

11 Mir vertraue viu meh druf, dass mir genauso wi si dür die unverdiente Güte vom Herr Jesus grettet wärde."

12 Drufa schwiegt di ganzi Gruppe, u si hei Bạrnabas u Paulus zueghört, wi si vo de vile Zeiche u Wunder verzellt hei, wo Gott unger de andere Völker dür si vollbracht het.

13 Nachdem si uusgredt hei, het Jakobus gseit: "Männer, Brüetsch, ghört mer zue.

14 Sịmeon het usfüerlech verzeut, wi Gott z erschtmau sini Ufmerksamkeit de angere Vöuker zuegwandt het, um us ihne es Volk für si Name useznäh.

15 Damit schtimme d Wort vu d Prophete ibain. S heisst:

16 '"Nach wirdi zruggkehre und s zelt david wo igfalle isch wieder ufrichte. I wirde sini Trümmer widr ufboue und es wiederherstelle,

17 damit d Mönsche, wo übrig blibe, zäme mit Lüt us aune Völker – Lüt, wo mi Name trage – Jehova ufrichtig sueche", seit Jehova wo das tuet,

18 was sit jeher bekannt isch.'

19 Mini Entscheidig isch drum: Me sölls de Mensche vo de andere Völker wo sich Gott zuwände, nid schwer mache,

20 sondern ihne schribe, dass si sech vo auem söue enthaute, was dür Götze verunreinigt isch, sowie vo sexuelle Unmoral, vo Erwürgtem und vo Bluet.

21 Denn sit alter Zyt het's i allne Städt gä, wo Moses predigt hei. Är wird ja i de Synagoge a jedem Sabbat vorgläse."

22 Da beschlosse d Aposchtel u di Ältischte zäme mit der ganze Versammlig, us ihrne Reihe usgwählte Männer mit Paulus und Bạrnabas nach Antiọchia z schicke, und zwar Judas, wo o Barsạbas gnennt worde isch, u Sịlas – füerendi Männer unger de Brüedere.

23 Si schribe Folgendes u heis ne mit: "D Aposchtel u di Älteschte, eui Brüedere, an d Brüedere in Antiọchia, Syrie u Zilịzien, wo us de andere Völker si: Grüesse!

24 Mir hei ghört, dass einigi us üsere Mitte euch dür ihri Üsserige verunsicheret hei und euch durenand welle bringe, obwohl mir ihne ke Awisige gäh hei.

25 Drum simer zum einstimmige Entschluss cho, Männer uszwähle und si zäme mit üsne liebe Brüedere Bạrnabas und Paulus zu euch z schicke,

26 Lüt, wo füre Name vo üsem Herr Jesus Christus ihres Läbe riskiert hei.

27 Mir schicked also Judas und Sịlas, damit sie s gliiche au mündlich brichte.

28 Denn däm heilige Geischt un uns selbscht erschiene's guet, äich keini witeri Lascht ufzrege als folgende notwändigi Sache:

29 Enthaltet euch vo allem, wo Götze gopfert worde isch, sowie vo Bluet, vo Erwürgtem und vo sexueller Unmoral. Wenn ihr euch drvor sorgfältig hüetet, wird's eu guet ga. Blibet gsund!"

30 Nachdem me die Manne jetzt verabschiedet het, si si nach Antiọchia abe gange. Si hei di ganzi Gruppe versammlet u hei ne dr Brief übergäh.

31 Wo ihn gläse hei, hei si sech über d Ermuetigung gfreut.

32 U da Judas u Sịlas o Prophete si gsi, hei si d Brüedere mit viune Vorträg ermuetet und hei si gstärkt.

33 Nachdem si einigi Zyt dert hei verbrocht, hei se z Friede zuegloh wo si gschickt hei.

34 ––

35 Paulus und Bạrnabas sind jedoch in Antiọchia bliebe. Si hend glehrt und verkündet mit no viel anderne d gueti Botschaft vom Wort Jehovas.

36 Noch einige Däg het der Paulus zu Bạrnabas gseit: "Lass uns doch in all die Städt zruckkehre, wo wir das Wort Jehovas verkündet hei, u d Brüedere bsueche um z gseh, wie's ne geit."

37 Bạrnabas het unbedingt Johạnnes welle mitnäh, wo o Markus gnennt worde isch.

38 Paulus jedoch isch nid derfür gsy, ihn mitznäh, will er sich z PamphỵLie vo ihne trennt und si nid im Wärch ungerstützt het.

39 Das het zumene heftige Wuetusbruch gfüehrt, so dass si sech vonenand trennt hei. Bạrnabas het dr Markus mitgno u het nach Zype gsuecht.

40 Paulus het Sịlas uusgwählt, und nachdem er vo de Brüedere vo de unverdiente Güte Jehovas avertraut worde isch, het er sech ufe Wäg gmacht.

41 Er zoge durch Syrie u Zilịzien u het d Versammlige gschtärkt.