Aposchtelgschicht 9 vo 28

Aposchtelgschicht 9 vo 28

9:1 Saulus aber, wo d Jünger vom Herr immer no wutschnaubend bedroht het und si het welle umbringe, isch zum hoche Priester gange

2 u bat ne um Briefe ad Synagoge z Damạskus. Är het alli welle, wo zum Wäg ghöre u won är würd ufspüre, gfesslet nach Jerusalem bringe – sowohl Manne als o Froue.

3 Won är sech uf sire Reis Damạskus nöcher het, het ne plötzlech es Liecht vom Himmu umschtraut.

4 Är isch ufe Bode gfloge u het e Stimm zu ihm ghört: "Saulus, Saulus, werum verfolgsch du mich?"

5 Er het gfragt: "Wär bisch du, Herr?" D Stimm het antwortet: "I bi Jesus, wo du verfolgsch.

6 Doch steit uf u gang i d'Stadt. Dört wird mä dir sägä was söllsch machä."

7 Die Manne, wo mit ihm rischte sy sprachlos da gstande, wo si zwar dr Klang vonere Stimm ghört hei, aber si hei niemer gseh.

8 Wo dr Saulus vom Bode ufgstande isch, het är nüt chönne gseh obwou sini Ouge offe gsy sy. Do hei si ne ar Hand gno u hei ne uf Damạskus gfüehrt.

9 Drü Täg lang het er nüt gseh u är gässe u trank o nid.

10 In Damạskus het sich e Jünger mit Name Ananịas gfunde. Dr Herr het zu ihm inere Vision gseit: "Aanịas!" Er het Antwortet: "Hie bin ich, Herr."

11 Der Herr sait: "Steh uf, gang in d Schtross, de ma d Grad nennt, un suech im Hus vu Judas ä Ma üs Tạrsus, der Saulus heisst. Denn na bätet,

12i u är het ire Vision gseh, wi ne Maa namens Ananịas inechunnt u ihm d Händ ufleit, sodass är wider cha gseh."

13 Ananịas aba git zantwort: "Herr, i ha vo vilne glost, über all dene Schade, den na di Heilige in Jerusalem zuegfüert het.

14 U itz isch er mit der Befugnis vom Oberprieschter hie, um aui feschtznäh, wo di Name alüte."

15 Doch der Herr het zue nem gsait: "Gah, denn i ha dä Maa als Wärchzüüg usgwählt, um mi Name sowohl zu de andere Völker als o zu Könige und de Söhn Israels z trage.

16 Ig wird ihm dütlech zeige wieviu är für mi Name mues liide.

17 Da het sech Ananịas ufä Wäg gmacht u isch i ds Huus gange. Er legt Saulus d Händ uf un sait: "Saulus, Brueda, dr Herr Jesus, der dir uf dr Schtross hie erschiene isch, het mi gschickt, dmit dü wieda gsehsch un mit heiligem Geischt erfüllt wirsch.

18 Sofort het's ihm gfalle wi Schuppe vo de Ouge u är het wieder chönne gseh. De isch är ufgstande u het sich daufe lo.

19 Er het öppis gässe u isch zu Chräfte cho. Nochher isch er einigi Täg blybe bi de Jünger in Damạskus

20er und het uf dr Stell agfange, i dä Synagoge über Jesus z predige, dass dä Bueb Gottes isch.

21 Doch alli, de nen ghärt hän, hän sich gwunderet un gsait: "Isch des nit dr Ma, der in Jerusalem heftig unda däne gwüetet het, de dä Name alüte? Ischer nid hie härecho zum se festnäh und zu de Oberpriester z bringe?

22 Saulus isch jedoch immer überzügender uftaucht u het d Jude verwirrt, wo i Damạskus gläbt hei, indäm er logisch bewise, dass Jesus dr Christus isch.

23 Wo derno e längeri Ziit vergange isch, beriete sech d Jude, wi si ne chöi umbringe.

24 der Saulus het jedoch vo ihrem Plan erfahre. Da si o Tag und Nacht d Tore sorgfältig bewachte zum ne z besitige, 25i hei ihn sini Jünger gno und nä nachts imene Chorb dür ne Öffnig ir Stadtmuur la abe.

26 Als sa nohch Jerusalem kummt, het da sich d Jinger azschliesse, aba sie hän alli Angscht vor nem gha, denn sie hän nit glaubt, dass sa ä Jinger war.

27 Do isch ihm Bạrnabas zue Hilf cho und het ihn zu de Aposchtel gfüehrt. Är het ne usfüehrlech verzeut, wi dr Saulus uf em Wäg dr Herr gseh het u dass är mit ihm gredt het u wi er i Damạskus mutig u offe im Name Jesus gredt het.

28 Saulus bliebt dann bi nene, zeht sich fräi in Jerusalem un sait mutig un offe im Name vum Herrn.

29 Är het mit de Griechisch sprechende Jude gredt u diskutiert, doch die unternähme Versuech, ihn umzbringe.

30 Wo d Brüedere devo erfahre isch, hei si ne uf em Cäsarẹa abe bracht und hei ne uf Tạrsus wäg gschickt.

31 Für d Versammlig i ganz Judạ̈a und Galilạ̈a und Samạri het itz e Zyt vom Friede agfange u si isch gstärkt worde. Als sie in Ehrfurcht vor Johva gläbt het, un d Trost vum heilige Geischt het, wird sie immer gresser.

32 Wo etze dr Petrus die ganzi Gägend dure isch, isch är o zu de Heilige cho, wo z Lỵdda gwohnt hei.

33 Dert het er e Maa namens Änẹas troffe, wo acht Jahr glähmt het uf sim Bett gläge.

34 Der Petrus het zu ihm gseit: "Änẹas, Jesus Christus macht di gsund. Schteit uf u mach dis Bett!" Da isch er sofort ufgschtande.

35 Aus aui, wo z Lỵdda und ir Schạron-Ebeni hei gwohnt, ne hei si sech em Herr zue gwohnt.

36 In Jọppe hets e Jüngeri mit Name Tabịthha gäh, was übersetzt "Dọrkas" heisst. Si het sehr viu Guets gmacht u het di Arme unterstützt.

37 Zum Zyt isch si aber chrank worde u isch gstorbe. Da het me se gwuschet u het si i ne Ruum im Obergschoss gleit.

38 Lỵdda jitz nooch bi Jọppe gläge, u wo di Jünger ghört hei, dass der Petrus i derre Stadt gsy isch, hei si zwöi Manne zu ihm gschickt mit der dringende Bitte: "Chum bitte sofort zu üs.

39 Druf het sech dr Petrus mit ne uf e Wäg gmacht, u won är aacho isch, het me ne i Ruum im obere Stock gfüehrt. Alli Witwe sy zu ihm cho brüele u hei vili Unger- u Obergewänder zeigt, wo Dọrkas gmacht het, wo si no bi ihne isch gsy.

40 Dr Petrus het när aui usegschickt, het sech häre gmüetet u bätet. När het är sech zu däm Lichnam gwandlet u het gseit: "Tabịtha, stah uf!" Sie het d Auge ufdoe, un wo sie Petrus gsäh het, het sie sich ufgsetzt.

41 Er het dr d Hand gä u ufghört. De het är d Heilige u d Witwen gruefe u het ne zeigt, dass si läbt.

42 Das isch i ganz Jọppe bekannt worde und vili si zum Gloube a de Herrn cho.

43 Er isch einigi Täg in Jọppe blybe bimene Gerber namens Sịmon.