Apostelgschicht 22 vo 28

Apostelgschicht 22 vo 28

22:1 "Männer, Brüedere und Vätere! Höred euch itz ah was i zu minere verteidigung z sege ha."

2 Wo si ghört hei, dass är sech uf Hebräich a si isch gstandä, si si no stiller worde, u är isch furt gfahre:

3 "Ich bin en Jude, in Tạrsus in Zilịzien gebore, aber i bi i i dere Stadt z Füess Gamạliels erzoge worde und i de Strängi vom Gsetz vo de Vorfahre unterrichtet worde. I bi vou Eifer gsi für Gott wi dir aui hütt sit.

4 I ha dä Wäg bis ufe Tod bekämpft, i däm i sowohl Männer aus o Froue fessle und is Gfängnis ha la werfe.g

5 Das chöi sowohl dr Hohe Prieschter aus o di ganzi Versammlig vo de Ältiste bezüge. Vo dene han i mir o Brief a d Brüedere i Damạskus loh, und i ha mi uf e Wäg gmacht, um die, wo dört gsi si, z Fessle uf Jerusalem z bringe, damit si bestraft wärde.

6 Woni aber annere u mi Damạskus nöcher ha, het mi um d Mittagszyt plötzlech es hells Liecht usem Himmu umschtraut.

7 I bi ufe Bode gfalle u ha e Stimm zu mir ghört z sege: 'Saulus, Saulus, werum verfolgsch du mich?'

8 Ich ha antwortet: 'Wär bisch du, Herr?', woruf er zu mir gseit het: 'Ich bin Jesus, der Nazarẹner wo du verfolgsch.'

9 Die Manne wo bi mir gsi si hei zwar ds Liecht gseh, aber si hei nid d Stimm vo däm ghört wo mit mir het gredt.

10 Druf hani gfragt: 'Was söu i mache, Herr?' Der Herr het zu mir gseit: 'Stah uf u gang nach Damạskus ine. Dert wird mer dir alles säge, was ztue für dich feschtgleit worde isch.‘

11 Da i aber wäg dr Herrlichkeit vo däm Liecht nüt ha chönne gseh, bini vo mine Begleiter ar Hand uf Damạskus gführt worde.

12 E Maa namens Ananịas, e tüüfgläubige Mönsch wo sech a ds Gsetz ghebt het u bi allne dert wohnende Jude e guete Ruef het gha,

13 isch denn zu mir cho. Wo er bi mir gschtande isch het er gseit: 'Saulus, Brüetsch, söusch wider gseh!' I däm Momänt hani ufgluegt u ha ne chönne gseh.

14 Er het gseit: 'De Gott üsere Vorfahre het di usgwählt, damit's sy Wille kenne lersch u de Grächte gsehsch u die Schtimm us sym Muul ghörsch.

15 Du sellsch nämlich vor aune Mönsche für ihn bezüge wasd gsehsch und ghört hesch.

16 Warum zögerisch du also? Stah uf, lah di la toufe u wäsche dini Sinde ab indem du si Name alütisch.'

17 Als i aba wieda in Jerusalem war un im Tempel bätet, fle i in Trance

18i u het de Herr gse, wo zu mir gseit het: 'Beeil di! Gang schnell us Jerusalem go furt, denn me wird dis Zügnis über mi nid anäh.'

19 Ig ha erwiderte: 'Herr, es isch nume zu guet bekannt, das ig ire Synagoge nach dr angere die wo a di gloube, verhafte und uspeitsche ha gloube.

20 U wo ds Bluet vo dim Züge Stẹphanus vergässe isch, bini drbi gschtange u ha mini Zuestimmig bewachte u d Obergewänder vo dene, wo ne umbracht hei.'

21 Trotzdäm het är zu mir gseit: 'Gah, denn i wirde di zwit entfernte Völker sende.'"

22 Si hei ihm bis da ane ghört. De rüefe si: "Wäg mit ihm vor Ärde! So eine darf nicht läbe!"

23 Wüu si hei gschroue u iri Obergwänder umegwürfe u Stoub i d Luft hei gschluderet,

24 befahl der Militärbefehlshaber, der Paulus id Kaserne z füehre und ihn unger Peitschehiebe z verhöre. So het er wele usecho, werum wäg Paulus sones Gschrei gmacht worde isch.

25 Wo si der Paulus jedoch zum Uuspitsche hei usgstreckt, het er gseit zum Offizier wo dert isch gstande: "Dörfet dir e Römer ohni Verurteilig uspeitsche?"

26 Wo de Offizier das ghört het, isch är zum Militärbefehlshaber, het Bricht gschtattet u gfragt: "Was wottsch jitz mache? Dä Mönsch isch e Römer."

27 Da isch dä Militärbefehlshaber zu ihm gstande u het gseit: "Säg mir: Bisch ä Römer?" Er het antwortet: "Ja".

28 Der Militärbefehlshaber erwideret: "Ich ha für dieses Bürgerrecht einh menge Geld bezahlt." Paulus entgägnet: "Und i bsitzes sit mire Geburt."

29 Die Manne, wo nä grad hei welle unger Folter verhöre, wyche sofort vo ihm zrügg, u dr Militärbefehlshaber het's mit der Angst z'tüe, won är feschtgsteut het, dass der Paulus Römer isch gsy und das er ne i Chettene gleit het.

30 Als er genau het welle wüsse, weswege der Paulus eigentlich vo de Jude aaklagt worde isch, het er ihn am nächste Tag losmache loh und bewegt der Oberpriester und em ganze Sanhedrịn zämezcho. Dann bricht er Paulus nab un losst nen in ihri Mitti träte.