Matthäus 13 vo 28

Matthäus 13 vo 28

13:1 No am gliche Tag het Jesus ds Huus verlüre u het sich an See gsetzt.

2 Dert hei sech grossi Mönsche versammlet. Drum isch är ines Boot gstige und het platz gno während d Lüt alli am Ufer stöh blibe.

3 Denn het er ne vieles dür Vergliich erklärt. Är het gseit: "Da isch ä Sämann gsi, wo losgange isch, um z'säie.

4 Bim Säää si einigi Samäkörner ufä Wäg gflogä, u Vögu si cho und hei si ufgspickt.

5 Anderi felse uf felsige Bode mitere dünne Erdschicht. Wüu si nume wenig Ärde hei gha, si si sofort ufgange.

6 Doch wo d Sunne höcher isch gstige, hei d Pflänzli verbrönnt. Si si iigange wüu si ke Wurzle hei gha.

7 Wider anger gheie unger d Dorne, wo d Pflänzli denn überwucheret hei und erstickt hei.

8 No anderi fiele uf guete Bode u hei dertrag bracht – ds einte 100-, ds andere 60-, ds nächschte 30-mau so viu.

9 Wer Ohre het, söll guet zuelose!"

10 D Jünger sy uf Jesus zue u hei gfragt: "Warum redsch du zu de Lüt i Bilder?"

11 Er het zur Antwort geh: "Ihr dürft die heiligen Gheimnis vom Königrich vom Himmel verstehen, aber nicht.

12 Denn wer het, däm wird meh ge wäre, ja im Überfluss. Wer aba nit het, däm wird au no des, was sa het, wäggno.

13 Drum red i zu ihne i Bilder. Wüu si gseh u gseh doch nüt, si ghöre u ghöre doch nüt u verstöh o nid d Bedütig.

14 An ihne erfüllt sech d Prophezeig Jesajas: 'Ihr werdet zwar ghöre, aber keinesfalls d Bedütig verstah, ihr werdet zwar luege, aber keinesfalls gseh.

15 Denn ds Härz vo dene Lüt isch unempfänglech worde. Si hei zwar mit irne Ohre ghört, aber nid reagiert, u si hei ihri Ouge verschlosse – sodass si nid öppe mit irne Ouge gseh u mit ihrem Ohre höre u mit ihrem Härz d Bedütig verstöh u umcheere und ig se heilige.‘

16 Doch glücklech sy euri Ouge, wüu si gseh, u dini Ohre, wüu si ghöre.

17 Denn i vusichere äich: Vieli Prophete un anderi grächti Mänsche wen unbedingt luege, was ihr gsähne, sähn's aba nit, un wen härä, was ihr ghärt hän, hän's aba nit ghärt.

18 Jetz zum Verglich mit em Maa wo säät. Höret zue!

19 Wo öpper d Botschaft vom Königrich ghört, aber d Bedütig nid verstoht, chunnt dr Tüüfel und risset wäg, was is Härz gsät worde isch. So isch es mit däm wo uf e Wäg gsät worde isch.

20 Mit dem wo uf de felsige Bode gsät worde isch, isch es eso: Das isch dä wo d Botschaft ghört und se sofort mit freud animmt.t

21 Allerdings het är ke Wurzle i sech, hebt sech aber glich es Zitli lang. Doch dür di Schwirigkeite oder d Verfougig, wo de wäge dr Botschaft entstöh, chunnt er sofort is Stolper.

22 Mit däm, wo unger d Dorne gsät worde isch, isch es so: Das isch dä wo d Botschaft ghört, doch d Sorge vo däm Wäutsystem u di trügerisch Macht vom Riichtum ersticke d Botschaft u sib cha ke Ertrag bringe.

23 Mit däm, wo uf e guete Bode gsät worde isch, isch es eso: Das isch dä, wo die gueti Botschaft ghört u ihri Bedütig versteit u de o würklech Frucht treit u Ertrag lieferet – der eint 100-, der ander 60-, der nächst 30-mal so vil.“

24 Är het jitz e witere Vergliich bracht: "Mit däm Königrich vom Himmel isch es wi mit emene Maa, wo guete Same uf sy Fäud sät.

25 Während d Mönsche gschlafe, isch sis Fäind cho, hocke Unkrut unger de Weize u het sech drvo gmacht.

26 Wo d Halme si gwachse und sech Ähre bildet hei, erschiene o ds Unkrut.

27 Da si d Sklave zum Huusherr gange u hei gseit: 'Herr, wo chunt de ds Unkrut här? Hesch doch guete Same uf dis Fäud gsät!'

28 Er het antwortet: 'Es Fäind, e Mönsch, isch das gsy.' Da hei d Sklave gfragt: 'Wotsch, dass mir häre gö und's zäme?'

29 'Nei', het er gseit, 'susch reisset ihr bim Zämmehang vom Unkrut de Weize mit us.

30 Lönd beides bis zur Ernte näbenang wachse, u ir Erntezyt säg i de Erntearbeiter: Sammlet zersch ds Unkrut zäme u bündlets zums verbrönne. De sammlet de Weize u bringt ne i mis Vorratshuus.'"

31 Är het de no e angere Vergliich bracht: "Mit däm Königrich vom Himmu isch es wi mit emene Sänfkorn, wo e Maa uf sy Fäud sät.

32 Es isch zwar z'chlinschte vo allne Sämekörner, doch was drus wachst, isch di grösst vo allne Gartepflanze. Es wird zumene Baum, sodass d Vögu vom Himmu chöme und i sy Zwöige Unterschlupf finde."

33 Ä witere Vergliich het glutet: "Mit dem Königrich des Himmels isch es wie mit Surteig, wo e Frou unger drü grossi Mass Mehl mischti, bis di ganz Masse dürsüür gsy isch."

34 All das het Jesus de Lüt in Bilder teilt. Ja är het ne nüt gseit, ohni z Bilder z rede,

35 damit sech erfüllt het, was dür de Prophete aakündigt worde isch: "I wird mis Mul öffne und i Bilder rede, i wird das bekannt mache, was sit dr Grundlegig verborge isch."

36 Nachdem är d'Lüt wäggschickt het, isch är i ds Huus gange. Sini Jünger sy zu ihm cho und bätte ne: "Erklär üs doch dr Vergliich mit däm Unkrut ufm Fäud."

37 Är het zur Antwort geh: "Der den guten Samen sät, ist der Menschensohn.

38 Das Fäud isch d Wäut. U dä gueti Säme, das si d Söhn vom Chönigrich. Aber ds Unkraut, das si d Söhn vom Tüüfu.

39 U ds Fäind wo ds gsät het isch dr Tüüfu. D Ernte isch dr Abschluss vomne Wäutsystem und d Erntearbeiter si Äntele.

40 So wies Unkrut zämegsammlet und verbrennt wird, so wirds am Abschluss vom Wäutsystem si.

41 Der Menschensohn wird sy Engel ussende, und si wärde us sim Königrich alles zäme, wo anderi zuefäll bringt, und o Mönsche wo gsetzlos handle.

42 Si wärde se i Füürofe rüefe wo si brüele und mit de Zähn chnirsche wärde.

43 Zu dere Zyt wärde d Grechte im Königrich vo ihrem Vater so hell lüchte wi d Sunne. Wär Ohre het, söll guet zuelose!

44 Mit em Königrich vom Himmel isch es wi mit emene Schatz wo imene Feld versteckt gsi isch. E Maa het ne gfunde und het ne wider versteckt. Är het sich so sehr gfreut, dass är losgange isch u aues verchouft het, was är bsässe het, u das Fäud het kouft.

45 Mit em Königrich vom Himmel isch's usserdem wi mit eme reisende Händler, wo uf der Suechi nach wertvolle Perle gsy isch.

46 Nochdem är ä bsunders choschtbari Perle gfunde het, isch är gange u het sofort aues verchouft, was är het gha u het si kouft.

47 Mit em Königrich vom Himmel isch es usserdem wi mit emene Schleppnetz, wo is Wasser gloh worde isch und i däm sech aui mügleche Fisch sammlet hei.

48 Wo es voll isch gsi, het mes a Strand zoge. Me het sech gsetzt, het di guete Fisch i Behälter gleit u di ungeignete wäggworfe.

49 So wird's o am Abschluss vom Wäutsystem sy: D Ängel wärde uszieh und die schlechte vo de grächte Mönsche trenne

50i u se i Füürofe rüefe wo se brüele u mit de Zäng wärde chnirsche.

51 Hender verstande, was das alles bedütet?" "Ja", hei si gantwortet.

52 Da het är zu ihne gseit: "Guet, wüu jede öffentlechi Lehrer wo über ds Königrich vom Himmu belehrt wird, isch wi ne Husherr wo us sim Vorrat a Choschtbarkeite Neu und Alt holt."

53 Nochdem Jesus die Vergliich bracht het, het er witer zoge.

54 I sym Heimatgebiet ydroffe het är ir Synagoge glehrt. D Lüt hei sich gwunderet u gseit: "Wie chunnt er bloss zu dere Wiisheit u zu dene mächtige Tate?

55 Isch das nid dr Sohn vom Zimmerma? Isch nid d Maria sini Mueter und si nid dr Jakobus, Joseph, Sịmon und Judas sini Brüedere?

56 U si nid aui sini Schwöschter bi üs? Woher het er de das aues?"

57 Sie hän also Astoss an ihm gno. Doch Jesus het zue nene gseit: "Es Prophet wird überall geehrt, nume nid i sim Heimatgebiet und i sim eigene Huus."

58 Wäg ihrem Ungloube het är dört nid viu mächtigi Tate vollbrocht.