Matthäus 17 vo 28

Matthäus 17 vo 28

17:1 Sechs Täg schpeter het Jesus Petrus u Jakobus gno u däm si Brüeder Johạnnes mitgno u het sie uf ne höche Bärg gführt, nume sie ällei.

2 Dert isch är vor ihrne Ouge verwandlet worde. Sis Gsicht het glüchtet wie d Sunne u sini Obergewänder hei gstrahlet wie Lichta.

3 Uf einisch si ne Moses und Elịa erschiene und hei sech mit ihm ungerhaute.

4 Da het de Petrus zum Jesus gseit: "Wie guet dass mir hie sy, Herr! We de wotsch, baui drü Zelte uf: eis für di, eis für Moses und eis für Elịa".

5 Während är no redt het, het si plötzlech e helli Wolke bedeckt, u da! E Stimm isch us de Wolke cho: "Das isch my Sohn, min gliebte Sohn, woni gfalle ha. Höret uf ihn!"

6 Wo d Jünger das ghört hei, hei si grossi Angst übercho u wärfe sich ufe Bode.

7 Doch Jesus isch zu ihne gange, het si berüert u het gseit "Steit uf, ier bruche ke Angst z ha".

8 Wo si ufegluegt hei si nume no Jesus elei gseh.

9 Während sie de Berg abstiege, befahl ihne Jesus: "Erzellt niemand von der Vision, bis der Menschensohn von den Toten auferweckt ist."

10 Die Jünger händ nun welle wüsse: "Warum sagen denn die Schriftgelehrte, dass zerst Elịa muss cho?"

11 Er gäh zur Antwort: "Stimmt, Elịa chunt und wird alles wiederherstelle.

12 Doch i säg nech: Elịa isch scho cho, u si hei ne nid erkennt, sondern mit ihm gmacht was si hei wöue. Genauso wird auch der Menschensohn durch sie leiden müssen."

13 Da hei d Jünger gmerkt, dass er vo Johạnnnes em Täufer gschwätzt het.

14 Wo si ufen Mönschemengi zuegange isch, isch e Maa zu ihm cho, het sech vor ihm anegrüert u het gseit:

15 "Herr, ha Erbarme mit mim Sohn! Är isch Epileptiker und es geit ihm schlächt. Oft gheit er is Füür oder is Wasser.

16 Ig ha ne zu dine Jinger brocht, aber si hei ne nid chönne heile."

17 Als Reaktion druf het Jesus gseit: "Was für ne ungläubigi, verdreiti Generation! Wie lang mues i no bi öich bliibe? Wie lang mues i Nech no erträge? Bringt ne zu mir."

18 Dänn befahl Jesus dem Dạ̈mon, us em Junge usezcho, und er het en verlore. Im gliiche Augenblick isch dä Bueb gheilt gsi.

19 Schpeter sy die Jünger elei zu Jesus cho und hei ne gfragt: "Warum hei mir ne nid chönne ustribe?"

20 Er git zantwort: "Wüu ihr zweni Gloube hei. Denn i vrsichere äich: We öich Gloube o nume so gross isch we ä Senfkorn, wärde ihr zue däm Berg säge: 'Rück vo hie nach dert!', un er wird wägrücke. Nüt wird fir äich unmöglich si.

21 ––

22 Während sie in Galilạ̈a versammlet sy gsi, het Jesus zu ihne gseit: "Der Menschensohn wird a Mensche verrate

23i und si werde ne umbringe und am dritte Tag wird er uferweckt." Da sy si huere truurig gsy.

24 Noch irer Akunft i Kapẹrnaum sy d Männer cho, wo d Doppeldrachme-Stüür iitribe, uf Petrus zue u hei gfragt: "Zahlet öie Lehrer nid d Doppeldrachme-Stüür?"

25 "Doch", het är gseit. Aber won er is Huus isch, het nen Jesus no gfragt bevor er öppis het chönne säge: "Was denksch, Sịmon: Vo wem bechöme d Könige vo de Erde Zöll oder d Chopfstüüre? Vo irne Söhn oder vo de Frömde?"

26 Er het antwortet: "Von den Fremden", woruf Jesus gmeint het: "Denn sy d Söhn ja vo Stüüre befreit.

27 Aber damit mir ke Astoss errege: Gang zum See, wirf e Angelhake us und nimm der erschti Fisch wo d fangsch. Wenn sys Muul öffnisch wirsch drin e Silbermünze finde. Nimm se und gib se für üs beidi."